Ακούς;

«Σε σκέφτηκα και θέλησα να σου γράψω ένα γράμμα. Όχι για να γυρίσεις πίσω ­δεν θα σε ανάγκαζα ποτέ άλλωστε, αλλά να, είναι ωραίο που και που να βλέπουμε τα συναισθήματα μας στο χαρτί. Φαίνονται πιο δυνατά και σίγουρα.

Όταν η φωνή τρέμει να παραδεχτεί και το μυαλό αδυνατεί να βάλει σε τάξη σκέψεις και λόγια που ούτε καν ήξερες πως θες να πεις, το μελάνι γράφει ιστορία.

Πού είναι οι έρωτες που καταφέρνουν να περάσουν από ένα δάσος γεμάτο αγκάθια και ας τρυπηθούν. Ενώ άλλοι δεν τολμάνε ούτε στο δάχτυλο τους να νιώσουν πόνο;»

Έπειτα έκλεισε το γράμμα και το τοποθέτησε στο συρτάρι μαζί με τα άλλα… ήξερε πως αύριο θα του ξανά έγραφε κι ας μην τα διάβαζε ποτέ.

Translation to: 

Pages: 1 2

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: