Γιατί κατσουφιάζεις;/ Why you scowl?

«Είμαι πολύ κουρασμένος! Θέλω λίγο να ξαποστάσω» είπε.
Έκατσε στην ξύλινη καρέκλα με το ψάθινο κάθισμα και έκλεισε τα μάτια του. Δεν πρόλαβε να βγάλει καν το παλτό του, ούτε να ξεδιψάσει τα χείλη του – παρά μόνο πήρε μια μεγάλη ανάσα και ένιωσε προς στιγμήν πιο ήρεμος.

«Εδώ είσαι!», είπαν και έτρεξαν με τα χέρια ανοιχτά – χέρια ικανά να δώσουν αληθινές αγκαλιές. Όταν χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου και ακούς μελωδίες στενάχωρες στο μυαλό σου, μην ανησυχείς, κάποιος θα βρεθεί να σου πιάσει το χέρι και να σου δείξει το ζεστό του χαμόγελο.
Όταν δεν μπορείς να δεις τίποτα· βυθίσου στη σκέψη σου και δες τα όλα με το φως και τα χρώματα που έχουν μερικά όνειρα. Όπως είχε πει και ο Émile Chartier: «Η απαισιοδοξία είναι θέμα διάθεσης. Η αισιοδοξία είναι θέμα θέλησης».

 

 

Translation to:

Pages: 1 2

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: