Πλάνη

Όταν ο έρωτας έρχεται δύσκολα δεν ειναι έρωτας.

Όταν η αγάπη έρχεται δύσκολα δεν είναι αγάπη.

Είναι πάθος, ναι! Είναι ξενύχτια από μεθυσμένα φιλιά και παραπατήματα. Είναι πολύωρες συζητήσεις και κλάματα.

Μα ποιός λέει ότι είναι αγάπη ή έρωτας;

Είναι τσακωμοί και αγκαλιές. Διαλυμένες ψυχές και σκόρπια λόγια, χαμένες σκέψεις και σάπιες δικαιολογίες.

Μα είναι αγκαλιές που δεν έχουν ζεστασιά. Λόγια χωρίς καμιά ελπίδα, σκέψεις δίχως όνειρα και δικαιολογίες που μόνο συγνώμη δεν βγάζουν.

Είναι παθιασμένα κορμιά και δήθεν χημείες που ίσως καταφέρουν να κρατήσουν περισσότερο από εικοσι-οχτώ μέρες.

Μα κοίτα, δεν φλέγονται κορμιά! Μήτε χημείες ζαλίζουν τα κεφάλια τους. Τα χείλη ποτέ δε ψέλλισαν τις ίδιες επιθυμίες και τα μάτια ποτέ δεν κοίταξαν το ταίρι τους με σεβασμό και θαυμασμό.

Τι να τους κάνω λοιπόν τέτοιους “έρωτες”; Τι να τις κάνω τέτοιες “αγάπες”; Όταν γι’ αυτές θα πρέπει να αρχίσω να ζω στο ψέμα τους;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: