Ορθοπεταλιά

Οι ρόδες του ποδηλάτου της σκορπούσαν τα ξερά καφεπορτοκαλί φύλλα που είχαν πέσει από τα δέντρα.
Ο αέρας που φυσούσε ήταν λες και της έδινε μια ώθηση να κινηθεί πιο γρήγορα. Τα μάτια της προσπαθήσουν να μην ανοιγοκλείσουν ούτε στιγμή μπας και της ξεφύγει κάτι από το οπτικό της πεδίο.
Όντως δεν ήξερε που πήγαινε… μα θα προσπαθούσε. Θα προσπαθούσε με όλη της τη δύναμη… ναι!
Αυτήν την ένταση που τώρα ένιωθε στα ακροδάχτυλά της να την καίει, την μετέτρεπε στους χτύπους της καρδιάς της. Χτύπους που ακούς καθαρά, όταν ξαπλώνεις το βράδυ στο κρεβάτι…
Είχε σκοπό να μη γυρίσει σπίτι· ούτε και σήμερα!

 

Πρώτη δημοσίευση εδώ!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: