Βροχή
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΓΑΠΗΣ

Δέος ή Φόβος

Γιατί εκείνη δεν τη φοβήθηκε ποτέ τη βροχή.
Γιατί αγαπούσε τον τρόπο που ο αέρας ανακάτευε τα μαλλιά της.
Γιατί ένιωθε ευγνώμων και προστατευμένη όταν το παλτό της, αγκάλιαζε το σώμα της.
Γιατί φώτιζε ολόκληρη, όταν ο ήλιος έβγαινε στον ουρανό!

Εκείνη πάντα έψαχνε το ουράνιο τόξο.
Αγάπησε τα χρώματα του και όποιον το κοίταζε με δέος.
Μόνο ένα πράγμα φοβήθηκε – εκείνους που δεν την καταλάβαιναν.
Φοβήθηκε εκείνους που έτρεμαν τη βροχή,
που εκνευρίζονταν όταν ο αέρας τους ανακάτευε τα μαλλιά,
που ένιωθαν απροστάτευτοι ακόμα και με το παλτό τους.
Που σκοτείνιαζαν με το λαμπερό ήλιο.

Εσύ λοιπόν, κοιτάς το ουράνιο τόξο με δέος μαζί της ή θα πρέπει να σε φοβάται;

Spread the aewnian