Οι ρόδες του ποδηλάτου της σκορπούσαν τα ξερά καφεπορτοκαλί φύλλα που είχαν πέσει από τα δέντρα.
Ο αέρας που φυσούσε ήταν λες και της έδινε μια ώθηση να κινηθεί πιο γρήγορα. Τα μάτια της προσπαθήσουν να μην ανοιγοκλείσουν ούτε στιγμή μπας και της ξεφύγει κάτι από το οπτικό της πεδίο.
Όντως δεν ήξερε που πήγαινε… μα θα προσπαθούσε. Θα προσπαθούσε με όλη της τη δύναμη… ναι!
Αυτήν την ένταση που τώρα ένιωθε στα ακροδάχτυλά της να την καίει, την μετέτρεπε στους χτύπους της καρδιάς της. Χτύπους που ακούς καθαρά, όταν ξαπλώνεις το βράδυ στο κρεβάτι…
Είχε σκοπό να μη γυρίσει σπίτι· ούτε και σήμερα!

Πρώτη δημοσίευση εδώ!
Spread the love
This website stores some user agent data. These data are used to provide a more personalized experience and to track your whereabouts around our website in compliance with the European General Data Protection Regulation. If you decide to opt-out of any future tracking, a cookie will be set up in your browser to remember this choice for one year. I Agree, Deny