• Κρυμμένα Συναισθήματα
    my guest writing

    Μια ιστορία δίχως όνομα

    Και φαινόταν στα μάτια σου πως θα γίνουμε έτσι. Και φαινόταν στα μάτια μου πως το ήξερα. Και κανείς μας δεν έκανε τίποτε. Μήτε προσπάθησε, γιατί δε φοβόμασταν, σιωπήσαμε από επιλογή και περιμέναμε, λες και ήτανε διαφημίσεις και κάποτε θα τελείωναν για να ξαν’ άρχιζε η ταινία μας. Μα έλα που δεν τελείωναν ποτέ.

    Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μια ιστορία δίχως όνομα
  • bicycle
    Uncategorized

    Ορθοπεταλιά

    Οι ρόδες του ποδηλάτου της σκορπούσαν τα ξερά καφεπορτοκαλί φύλλα που είχαν πέσει από τα δέντρα. Ο αέρας που φυσούσε ήταν λες και της έδινε μια ώθηση να κινηθεί πιο γρήγορα. Τα μάτια της προσπαθήσουν να μην ανοιγοκλείσουν ούτε στιγμή μπας και της ξεφύγει κάτι από το οπτικό της πεδίο.

aewnian

➴| Stories | Cultural Travels | Interviews | Quotes| 🖋 #aewnian
𝐂𝐡𝐞𝐜𝐤 𝐦𝐲 𝐥𝐚𝐭𝐞𝐬𝐭 𝐚𝐫𝐭𝐢𝐜𝐥𝐞:
Προς τιμήν του άλλου σου μισού

Aewnian.com ~ Giwta Markou
Load More... Follow on Instagram